Deva Partisi Kadın Kolları Başkanı Zeynep Sudan suçun mağdurunu görmezden geliyoruz dedi.Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde çocuk adalet sistemine ilişkin yeni düzenleme kabul edildi.

Elbette suçun mağdurunu görmezden gelemeyiz. Toplumun güvenliğini sağlayamayız diyemeyiz. Çocukların işlediği ağır suçların da karşılıksız kalmaması gerekir.

Ancak çocuklara ilişkin her düzenlemede şu soruyu sormak zorundayız:
Bir çocuğu yıllarca cezaevinde tutmak, onu suça sürükleyen nedenleri ortadan kaldırıyor mu?

Çünkü çocukların önemli bir bölümü suça bir günde sürüklenmiyor.
Okuldan kopuş, aile içi sorunlar, yoksulluk, şiddet, uyuşturucu, yasa dışı bahis, dijital bağımlılık, sosyal çevre ve suç örgütlerinin çocukları kullanması… Bütün bunlar çocuğu suça götüren zincirin halkaları.

Bu nedenle çocuk adalet sistemini yalnızca ceza üzerinden kuramayız.

Kabul edilen düzenlemede çocukların silahlara ve bazı kesici-delici aletlere erişiminin önlenmesine yönelik tedbirler getirilmesi, çocukların damgalanmaması amacıyla “suça sürüklenen çocuk” yerine “adli süreçteki çocuk” ifadesinin kullanılması ve rehabilitasyon mekanizmalarının güçlendirilmesi önemli adımlardır.

Fakat asıl mesele uygulamadır.

Çocuk daha suça bulaşmadan devlet nerede?

Okula gitmeyen çocuğu kim takip ediyor?

Ailesinde şiddet bulunan çocuğu kim koruyor?

Uyuşturucu veya suç örgütlerinin hedefindeki çocuğu kim fark ediyor?

Dijital dünyada şiddet, yasa dışı bahis ve suç ağlarına çekilen çocuk için kim zamanında müdahale ediyor?

İşte bizim çocuk politikamızın merkezinde bu sorular olmalıdır.

Çocuk adaleti; polis, savcı ve hâkimden ibaret değildir.

Öğretmen, sosyal hizmet uzmanı, psikolog, aile, okul, sağlık sistemi ve güçlü bir sosyal devlet de çocuk adalet sisteminin parçasıdır.

Biz çocuklarımızı suçtan korumak istiyorsak, yalnızca suç işledikten sonra cezalandırmayı değil, suça sürüklenmeden önce çocuğu görmeyi, duymayı ve korumayı başarmalıyız.

Çocukları suç örgütlerinin elinden almak istiyorsak, yalnızca çocuğa değil, çocuğu kullanan yetişkine ve örgütlü yapılara çok daha güçlü şekilde müdahale etmeliyiz.

Çünkü bir çocuğu kurtarmak yalnızca bir çocuğu değil, geleceğimizi kurtarmaktır.

Çocuğu cezalandırmak kolaydır.
Asıl mesele, çocuğu suça sürükleyen düzeni değiştirmektir.

Güçlü devlet; yalnızca suç işlendikten sonra cezalandıran değil, çocuk daha suça sürüklenmeden onun elinden tutan devlettir…